Pişmanlık

Mar 03, 2011 5 Yorum Yazar:

Şunu anladım ki adam akıllı düzenli bir şekilde oturup yazı yazamayacağım. Klavyedeki hızımın yanına yaklaşamadığımdan ötürü sair zamanda not alıp müsveddeler tutup sonra bunları aktaracak bir tip olmadığım da aşikar.  O zaman elimin altında netin olduğu her durumda kafama eseni o an yazmam gerekiyor demektir. Sanırım ikinci yazım için seçtiğim başlık  da bunun en güzel kanıtı.

Pişmanlık duygusuna sahip olmak büyük meziyet. Zira, bu kişide insan olma adına birşeyler olduğunun en önemli kanıtı diye düşünüyorum. Eğer pişmanlık duyabiliyorsa kişi muhakkak bazı kişilere/olaylara/nesnelere önem addedebiliyor demektir. Ve önemli olan her zaman değerlidir. Değerli olana özenir insan onu korur kollar.

Peki ya 2 kıymetli arasında kalındığında. Birisi için yapılan iyilik diğerine kötülük olarak aksederse. O zaman ne olur? Kişinin  sınavı o an başlıyor demektir. Ben dahil genelde birçok kişi bu dengeyi çoğu zaman yakalamıyor.  Bu durumu önceden analiz edebiliyorsa şanslı demektir yoksa reaksiyon  aldığı an bazı şeyler için çok geç olduğunun farkına varıyor ister istemez.

Eğer birini kırar iseniz bilin ki affedilseniz bile o iz orada hep kalacaktır. Bununla alakalı bir hikaye okumuştum ;

“Bir çocuk varmış. Çok sinirli bir yapısı olan, olabildiğine asabi bir çocukmuş. Devamlı arkadaşlarının ve etrafındakilerinin kalbini kırıyormuş. Kimisini bilerek, kimisini istemeden… Birgün babası çağırmış çocuğu. Eline bir çekiç ve bir torba çivi vermiş ve “kalbini kırdığın her kişi için bahçedeki çite bir çivi çakmanı istiyorum” demiş. Aradan belli bir zaman geçmiş ve çocuk babasına çivilerin bittiğini haber vermiş. Babası ” şimdi de gönlünü aldığın her kişi için o çivilerden bir tanesi sökmeni istiyorum” diyerek çocuğu göndermiş. Çivileri çakmakla harcadığından çok daha uzun bir süre geçmiş çivileri sökmek için. Bütün çiviler söküldüğünde babası çocukla beraber çitin karşına gelmiş.  Ve başlamış konuşmaya : “şimdi sen herkesin seni affettiğini, artık kimseyle bir sorunun kalmadığını düşünüyorsun dimi? Ama bak çivilerin izleri hala burada. Yani hiçbir zaman kırdığın bir kalbi tam olarak tamir edemezsin. Bir iz muhakkak kalacaktır. O yüzden kimsenin kalbini kırmamaya çalış”.

İster iki kişi arasında kaldığında, isterse tamamen farklı şartlarda dikkatli olup kırmamak, arada oluşan güveni zedelememek çok önemli. Sonradan yaşanılan pişmanlık belki kırgınlığı ortadan kaldıracak ama asla bunu yaşanmamış kılmayacak. Sırf bu yüzden bazen kırdığım insanlar için kendime kızarım.

Eğer bilerek ya da bilmeyerek kalbini kırdığım, incittiğim herhangi birisi bu yazıyı okuyorsa ben onun için büyük ihtimalle bir pişmanlık duydum bunu bilmesini isterim.

Buralarda Oldu

Yazar Hakkında

Henüz bu yazar hakkında bilgi yok.

5 cevap var. to “Pişmanlık”

  1. saglıklı mutfak says:

    Çok haklısın. Güzel ve anlamlı bir yazı

  2. Pabuç says:

    şimdi bak yeğeeenim;
    bazı insanlar vardır varo yoğa kırılır…Bazıları vardır hiççç kırılmaz zira kırılacak kadar ciddiye almaz karşısındakini..Bazıları vardır kırılmaz sadece yanlış olduğunu düşündüğü şeyleri karşısındakiyle paylaşır..bazıları vardır kırılır belli etmez snradan laf sokarak seni deli eder (Allah muhafaza böylelerinden;) )..Bazıları vardır ne onlar seni ciddiye alır ne de sen onları tınlarsın…

    Şimdi diyeceksin bu pabuç bunları bana ne diye yazıyor !! Ben sana derim ki; şu ”bazılarından”2 .gurupta olanları ciddiye al sen..Onlar kolay kolay kırılmazlar değer verdikleri kişilere:) rahatça konuşabiliyorsa kbir sorun olursa konuşarak hallederler ;)Kırılmadım dediyseler de öyledir..yok öyle çivi çakmışta sonra çıkarmışta iz kalmış da mış damış ..mışmış da mış ;)

    Neyse bir postluk yazı yazmışım ben en iyisi gideyim..Hem burası site yaw ne bu ağlama duvarına çevirmişsin sen burayı ;)

    Var sağlıcakla kal..Ben seni bir yerden tanıyor muyum?

  3. gönül says:

    kimseyi kırmamaya çalışıp hep kırılan sen de olabilirsin, ki en kötüsü de budur herhalde, kimseyi incitmek istemem, buna çok dikkat ederim,maalesef karşımdakinin benim kadar duyarlı olmadığını ve üstelik kırdığını farketmediğini de görmüşlüğüm çoktur.

  4. gül says:

    pişman olmamak için.düşünülmeden konuşulmamalı.kırılan kalbi sonradan onarmak çok zor olsa gerek.hayırlı günler.

Yorum Yaz