Bahtiyar mutsuzluk…

Ara 14, 2013 Yorum yok Yazar:

mutsuz

“Seninle ben sevgilim, 

Mutsuz ama bahtiyardım.”    Birhan Keskin…

Bu sabah denk geldim bu şiire. Önce okuyup geçtim önemsiz bir yazı gibi. Sonra durdum, tekrar okudum ve birkaç defa daha okudum. Okudukça düşünmeye, düşündükçe sorgulamaya başladım.  Mutsuz ama bahtiyar olmanın ironisi dolaşmaya başladı zihnimde.

Sahi mümkün müydü mutsuz ve bahtiyar olmak? Mutluluğun ne olduğunun tarifinin şahsa göre oluşundan ötürü tek bir tanım mümkün değil. Peki ya bahtiyarlık? Derin bir güven ve huzur içinde bulunmakmış.

Sonra mutsuzluk nedir diye sordum kendime ve sıraladım aklıma gelenleri,

Mutsuzsan hayat sana zevk vermez.

Mutsuzsan sevmenin tadını alamazsın, sevilmenin de.

Mutsuzsan gözünün gördüğü yer en sevmediğin renk, aldığın her nefes en sevmediğin kokudur.

Mutsuzsan attığın adım, kırptığın göz yorar seni.

Mutsuzsan keyif, neşe ve diğer güzel duygular gelmezler sana misafirliğe öyle pis bir ev sahibisindir çünki.

Mutsuzsan sana teselli verecek hiç bir şey yoktur. Çünkü tesellinin nasıl kocaman bir yalan olduğunu bilirsin.

Mutsuzsan bu yalancı teselliyi seccadeden kadehe her yerde ararsın bulamayacağını bile bile.

Mutsuzsan seni anlayan yoktur.

Mutsuzsan gittiğin hiç bir yerde sana yer yoktur, senin hiç bir yerde yerin yoktur.

Mutsuzsan kaybedensindir. En son kazandığın şey kaybetmekdir.

Mutsuzsan mutsuzsundur dahası yoktur.

Topladım elimdeki tanımları alt alta daha sonra. Bu terslikte bir iş vardı. Çünkü mutsuz olmanın cömertçe sergilediği bütün bu negatifliklere rağmen huzur denen o his barınabilir miydi? Mümkün değil. Huzurun yapısında bir dinglik yok muydu, huzur sakinlik istemez miydi?

Mutsuzluk huzura gebe olabilirdi evet, şanslıysan mutsuzluğunu bitirdiğinde huzur kendiliğinden gelir yerleşirdi bünyene sen daha farkına bile varmadan. Ama mutsuzluk ve huzur bir arada olmazdı, olamazdı.

Bir de şu var. Sen bir kronik kaybedensindir o zaman zaten kaybetmenin kimyası sana huzur verir kazandığında rahatsızlık duyarsın. Klasik kaybeden kronik mutsuz demektir ki bu da mutsuz ve huzurlu olmana engel değil. Güveneceğin kişiyi de buldun mu tamamdır. Aksi halde karşıdakini geçtim kendi mutsuzluğuna güvenemezsin önce. Kaldı ki huzurlu olacaksın.

Seni mutsuz edene sırf bahtiyarlık için kendi mutluluğunu feda etme sakın. Tabi eğer bu kadar yüce gönüllü isen. Ama insanız dimi nihayetinde o zaman sırf kendi bahtiyarlığına karşındakinin mutluluğu kurban etmek bencilliğinden kaç sonuna kadar gerekirse ona rağmen kaç. Yazık. Sana da yazık ona yazık.

Git kendi mutsuzluğuna bırak kendini. Çekme dipsiz girdabına onu.

Ama yine de kararlı isen, mutsuz bir bahtiyarlık nasıl olur hala merak ediyorsan aşağıda ki linke tıkla. Olabileceğin ancak ve sadece bu kadar o da tercih eder ve istersen…

http://www.youtube.com/watch?v=CKqYa2rZcU0

Buralarda Oldu, Genel

Yazar Hakkında

Henüz bu yazar hakkında bilgi yok.
“Bahtiyar mutsuzluk…” gönderisi için cevap yok

Yorum Yaz